هدیه!
لا لا لا لا ديگه بسه گل لاله
بهار سرخ امسال مثل هر ساله
هنوزم تيرو ترکش قلب رو مي شناسه
هنوز شهر زير سرب و چکمه مي ناله
نخواب آروم گل بي خارو بي کينه
نمي بيني نشسته گوله تو سينه
آخه بارون که نيست رگبار باروته
سزاي عاشقاي خوب ما اينه
نترس از گوله دشمن گل لادن
که پوستش زير پوست سرزمين من
اجاق گرم سرماي شب سنگر
دليل تا سپيده رفتن و رفتن
نخواب آروم گل بادوم ناباور
گل دل نازک خسته گل پرپر
نگو باد ولايت پرپرت کرده
دلاور قد کشيدن را بگير از من
دوباره قد بکش تا اوج فواره
نگو اين ابر بي بارون نمي ذاره
مثل يار دلاور نشکن از دشمن
ببين سر مي شکنه تا وقتي سر داره
نذاشتن هم صدايي را بلد باشيم
نذاشتن حتي با همديگه بد باشيم
کتا بهاي سفيد و دوره مي کرديم
که فکرشب کلاهي ازنمد باشيم
نگو حتي هزار آفتاب هزار مهتاب
نگو کو تا دوباره بپريم از خواب
بخون با من نترس از گلوله دشمن
بيا بيرون بيا بيرون از اين مرداب
نگو تقواي ما تسليم و ايثاره
نگو تقدير ما صد تا گره داره
به پيغام کلاغ هاي سياه شک کن
که شب جز تيرگي چيزي نمي ياره
نخواب وقتي که هم بغضت به زنجيره
نخواب وقتي که خون از شب سرازيره
بخون وقتي که خوندن معصيت داره
بخون با من بيا تا من نگو ديره
سکوت شيشه هاي شب غمي داره
ولي خشم تو مشت محکمي داره
عزيز جمعه هاي عشق وآزادي
کلاغ پر بازي با تو عالمي داره
عزيز جمعه هاي عشق وآزادي
کلاغ پر بازي با تو عالمي داره
نخواب اي حسرت سفره گل گندم
نباش تو لابه لاي قصه سر در گم
نخواب روي بالش پرهاي پروانه
که فرياد تورو کم داره اين پروانه
لا لا لا لا ديگه بسه گل لاله
پی نوشت:تقدیم به سیاوش دوست سیاسی عزیزم که همواره به منه خسته امید می دهد!
بعد نوشت: نامه مهندس موسوي (خوئيني) به دخترش / زهرا جان تولدت را تبريك مي گويم !
